Potwierdzenie praw cerkwi kańczuckiej 24 lutego 1739 r.

Dokument znajduje się w Archiwum Głównym Akt Dawnych (AGAD) w Warszawie, sygnatura 1/388/0/-/231.

Dokument jest potwierdzeniem przywileju wydanego dla cerkwi w Kańczudze dn. 28 marca 1659 r. przez księcia Aleksandra Lubomirskiego. Przywilej potwierdza jego potomek, książę Paweł Karol Sanguszko w Kolbuszowej, dnia 24 lutego 1739 r.

Zachowano w większości oryginalną pisownię.

Paweł Karol Lubartowicz na Białym Kowlu Smolanach y Rakowie Xiążę Sanguszko na Xstwie Zasławskim y Dobrach Lubartowie Kyanach Jakubowicach y Łące Pan y Dziedzic Marszałek Wielki WX Czerkaski etc. Starosta.

Wiadomym czynię Komu o tym wiedzieć należy albo by na potomni czasy wiedzieć należało Iż niektórzy Obywatele y Mieszczanie z miasta Kańczugi Dóbr Xcia Janusza Alexandra Szangusza Miecznika Wielkiego Koronnego Ukochanego Syna Mojego dziedzicznych Praw możemy dożywotniemi podległych destynowani ? Całego Bractwa Religii Rithus Greco-Uniti przy cerkwi B? w Mieście Pomienionym Kańczudze, z dawna będącego supplikowali do Mnie abym Przywiley pewny Z Nadaniem Grontów do Bractwa y Cerkwi Tychże od S.P. w Bogu Zeszłego Jaśnie Wielmożnego Pana Alexandra Michała Lubomierskiego natenczas Koniuszego Koronnego, a po tym Ultima Woiewody Krakowskiego Xcia Pana Mojego z Matki Pradziada a Dóbr Kańczugi Dziedzica de Data tu w Kolbuszowey 28 Martiya Roku 1659 dany podpisany aper Hostilitatem et incursionem Węgrów dawnymi czasy na Miasta Kańczugę in ? Originali stracony y tylko per Copiam cum Sufficienti ? iest Kopia z oryginały Prawdziwego przepisana probatione None ad praesens ? in ? przerzeczonego Bractwa Religii Ruskiej Kańczuckiego y Cerkwi tamtejszey approbował ?. Tedy Ja skłaniaiąc się do Suppliki wspomnianych Mieszczan y zważywszy że ten Przywilej ? ? zostaiący.

Alexander Michael ? in Wisnicz, Jarosław Lubomierski Sacri Romani Impreij Princeps, ? Stabuli Regni Praefectus Sandomieniesis Zathoriensis Niepołomicensis Rycensis Lubaczowiensis Połowosciensich etc. Cantarzem ? in Kańczuga nec non in Bathoryn et aliorumeo p?thentum Dominis Ta?

Wszem wobec y Każdemu z osobna Komu o tym wiedzieć należy iż stosuiąc się do dawnych Praw Antestorów Naszych, co ?dząc ?brych Rzeczy nasi Poddani potrzebuią Mieszczanie Kańczugscy y W? Religij Greckiey do tey że Cerkwi należących których w Państwie naszym mieć chcemy aby w Pokoiu zostawali na co im daiemy Przywilej Nasz na Cerkiew Kańczugską w którym Przywileju wyrazić rozkazaliśmy

Gront na Którym Cerkiew stoi, Założenia Zwycięstwa NajSS Panny w ? Przemyślskiej z iedney stronty przy Gościńcu. Z drugiey od ogrodów mieyskich ?

Gronta które z dawnych czasów do teyże Cerkwi należące:

• Półtrzeciey Ćwierci które leżą między Polami miejskiemi;
• Pułtorey Ćwierci leżą międzą Piotra Pinkowskiego, z drugiey Strony Jana Cieślińskiego,
• Ćwierć zaś osobno leży pod Matyasza Pitaśnego, a z drugiey strony Opacka Dyszpota, z Których puł trzecia Ćwierci żadnych Ospów Pańskich niepowinni będą oddawać. ?
• Ćwierć osobliwą, która się zowie Szpitalna, z którey to Ćwierci ? wyżywienie mieć maią, Która leży z iedney strony Ćwierci Skalskiey, a z drugiey Jakoba Buynego y ta wolna od Wszelkich Pańskich Podatków być ma y od Poboru Króla.

Imiż wolne czynimi Cerkiew Kańczucką y Gronta od niej Należące y Mieyskich Żadnych Powozów ani Szarwarków z tych Grontów Cerkiewnych niepowinni odbywać.

Cmyntarz od Terminów Mieyskich aby zostawał wolny aby Spokoynie Nabożeństwa Swoie odprawiali.

Do tego na Wychwanie Duchownemu Ogród z Trawnikiem Który Leży Wyżey Stawku przed Dworem Naszym Kańczugskim z iedny strony od Pól Pańskich a z drugieyu od Ogrodów Mieyskich.

Także Sianożęć⁽¹⁾Sianożęć –  łąka, na której koszono trawę w celu uzyskania siana., która iest Za Wsią Siedleczką w łęgu poczyna się od Dębu Szerokiego nad Potokiem Nieteczą a z drugiey strony od Lipy ?lastey, nad tymże Potokiem Neteczą poczynaiąc od Pańskich Sianożęca y ? Mędzą od Olchyt Wielkiey wzdłuż na Brzost rosochaty aż do Wierzby Wielkiej czerwoney.

Także powinni będą dawać Mieszczanie iako y Wsianie Duchownemu Bogomidocy dweni Którzy Pola maią po Kobie Zboża ozimego.

• Wsianie Kmiecie także po Kopie.
• Zagrodnicy Trzechdniewi po Puł kopy.

Dokłądaiąc to, aby Mieszczanie Kańczugscy to iest Bractwo, teyże Cerkwi Zawiadywali temi Grontami Które Wyżey Mianowane Zostaią, y w Mocy Swey One Mieli Z Których niepowinni będą Żadnego Szeląga na Swój Pożytek obracać, tylko na Potrzebę Cerkiewną. I to daiemy W Moc Bractwu Cerkwi Kańczugskiey, aby tak Duchownym iako i Diakom Zadiadywali a których Z nich w Nabożeństwie Cerkiewnym Ustawać miał, Tedy dla pewnych przyczyn wolno onymi odprawić go innego przyiąć.

Elekcyę coroczną aby między Sobą miewali Starszych obierali y Rachunków dorocznych słuchali ?

A który by nie był posłuszny, tedy takowego sami między Sobą ?nami Cerkiewnemi Pułkamienia Worka Karali.

Co my chcą aby ten Przywiley nasz we wszystkim Zachowany był daiemy y na potomne Czasy stwierdzamy. Tylko będą powinni Pana Boga prosić w Modlitwach Swiętych Za Przodków naszę y za nas y Za Potomki nasze. Co dla Lepszey Wiary y powagi Kazaliśmy.

Pieczęć naszą przycisnąć y ręką Swą podpisaliśmy się.

Dań w Kolbuszowey Anno Domini Millesimo Sexcentessimo Quinquagesimo Nono (Roku Pańskiego 1659) Miesiąca Marca Dnia Dwudziestego Ósmego

Alexander Lubomirski Koniuszy Koronny

Locus ? realnie bydz musiał in antecebum wydany y według mego ?są in contentia Poseszona Grontowi W Nim Specifikowanych Bractwo Zostaię za bardziej pragnąc tego aby chwała Boska ? ?ney Cerwki nieustawała y owszem przez to ? rzeczony Przywiley We Wszystkich Iego ? Klazułach Nadaniach Obowiązkach y ? Pańswą approbowałe iako gminę ? na szęm Approbuię Ratyfikuię y Konfirmuię Mie? ?użąc, aby przerzeczone bractwo Cerkwi Kańczugskiey według teraźnieyszego Przywileyuu dawszy approbuiącego przy nadanych do Cerkwi y Szpitala Ruskiego Grontach tak iako ich dotąd Libere bez wszelkich skarbu Pańskiego y Mieyskich Podatków y Ciężarów Zażywali, nie tyklo Za Życia Mojego ale też y Wiecznemu Czasy, bez Żadney od kogoż kolwiek ? byle to Bractwo in Religione Rithus Graeco cum Sancta Romana Ecclesia Uniti y w Posłuszeństwie Naywyższemi Bidkupowi Rzymskiemu Zostawało Zawsze Spokoynie Zachowane było y dochody Z tych Grontów na Opatrzenie Potrzeb Cerkiewnych Reparacyi Tejże Cerkwi Sustentament proportionalny Kapłana do Siebie odbierało. To iednak summi praecusto ditur. Aby tesz Bractwo Służyło pożytkowi ? do Cerkwi Grontów y innych Brackich diakodów na ? swoie prywatne expensa krom potrzeb Cerkwienych nieobracali ? Ze dochodów coroczni in prasentia Presbitera tey że Cerkwi przed Zwierzchnością ? dostateczny porachunek czynili a który by Z Braci co kolwiek z tego przy sobie zatrzymał tedy nieodwłocznie pod Za?wą ? Zaraz do Skrzynki Brackiey ma to oddać y realnie importować. Gdyby zaś dla niedbałość iakiey w Nabożeńśtwie Kapłana przy tey Cerkwi ? decreco ? Spiritualis ? przyszło, Tedy inszy na Iego Mieysce Capacior Za rekomendacyą Bractwa a Za Presenta mozę lub natenczas Pana Dziedzicznego per Officium Spirituale Ri? ma bydź installowany. Na co wszystko Ten Mój Przywiley conformuiący daiąc bynaymnieu nie wpątpię że y Xiąże Miecznik Litewski Syn Móy iako Dziedzic pro devito ergo Deum et Repigionem pictatic opero będzi ego utrzymywał y approbował. Aze dla Większey temu na potomne czasy Wiary Boga zapewnosći Ręką własną podpisawszy się, Pięczęć Zwykłą moię przycisnąć rozkazałem. Dał w Kolbuszowey ad 24 Februarij 1739go.

Paweł Xiążę Sanguszko