1736.04.27: Sprzedaż jatki rzeźniczej po Mikołaju Kaczorze

Dokument znajduje się w księdze sądu ławniczego Kańczugi 1735 – 1782 r. Oryginał jest przechowywany w Archiwum Państwowym w Przemyślu, sygnatura 56/133/0/4/46, strony skrajne 18 – 21.

Iudicium Necessarium Legitime Emptum extitit Cancusiae, per Famatum Joannem Tarnawski Advocatum, et per Famatum Laurentium Dziurski vice Advocatum, et per Famatos Scabinos Mathiae Blizniec, Jacobum Uchman, Georgium Harczeński, Stanislaum Homęnda, Laurentium Skorski, Iosephum Buyny Iuratos Cancusienses Die 27 Aprilis Anno 1736to [dnia 27 kwietnia 1736 r.].

Venditio (Sprzedaż) Jatki Rzeźniczey

  • Honestus Franciscus Magierowicz cum consortibus [ze wspólnikami] Krzystophorus Świtalski et Albertus Gurak et Barbara Sagowska Venditrices [sprzedający]
  • Honestus Andreas May Emptor [kupujący]

Stans personaliter in Officio Nostro Omnes Superius [Stawiając się osobiście w urzędzie naszym wszyscy powyżej wspomniani] dobrowolnie nieprzymuszu żadnego po trzeźwiu, słowy wyraźliwemi wyznali, w ten sposób. Iż my mający Jatkę, alias maiętność piae defuncti [pobożnie zmarłego] Mikołaia Kaczara, a Dziada swoiego przedaliśmy Sławetnemu Andrzeiowi Maiowi i Konstancyi małżonkom wiecznemi czasy, y Potomkom ich za złotych Dwieście Piętnaście, rachując w każdy złoty ieden po groszy Trzydzieści Polskiej monety Dico [słownie] 215. Takim sposobem taż Summa wynika,

  • Naprzód do Bractwa Sancti Rosarii złotych Sto, Dico [słownie] 100. Zaciągnął Jan Kaczor syn Mikołaja Kaczora.
  • Drugie tęnże Jan Kaczor zaciągnął u Bractwa Świętey Anny złotych Pięćdziesząt, Dico [słownie] 50 na tęż Jatkę, która mu nie szła w Possyią iego, przez pos(t)positionem illius in Civitate nostro [odsunięcie/proskrypcję/banicję w naszym mieście].
  • Trzecie in Anno 173a Andrzey May (Mathiaszowi Kiwale oddał zł 50) dał Mathiaszowi Kiwalskiemu złotych Pięćdziesząt, na które zł Pięćdziesząt karta in Officius Nostris była produkowana, y dołożona Suscepta na niey Urzędowa(1)Oznacza to, że treść tego dokumentu została wpisana do oficjalnych ksiąg miejskich – „susceptów”..
  • Zaś resztę sumy superius [powyższej] oddaję Panom Przedawcom, to iest Sławetnemu Panu Franciszkowi Magierowiczowi Złotych cztery, Panu Krzysztofowi Świtalskiemu złotych cztery, Pani Barbarze Sagowskiey złotych Dwa, ad eam intentionem [do tego celu] iako sie oney upodoba. Sławetnemu Woyciechowi Gurakowi złotych Pięć, y iunctim summa superius [razem suma powyższych] 215.

Co wieczas ieśliby napotym mieli się Sukcessorie Jana Kaczora do tey Jatki y wynalys napo tym per Iudicium Nostrum nihil valent, per possessyonem illius [według naszego osądu nie są one nic warte, co do jego posiadania] uże z Miasta Kańczugi uszedł alias uciekł y nie na swoią Jatkę która iemu hereditatem [dziedzictwem] należała nie służyła ale swoią benewolencyą [w dobrej wierze] zaciągnął tegoż za zł 150 (?) in superius długu niewinnie, y nienależycie. Coż Superius Przedawcy modo Panów Kupicielów Błogosławią, naprzód Błogosławieństwem Boskiem, przy tym y swoiem, y wyrzekają się groszami własnemi tak sami zasiebie iako y za potomki swoie. Dat in Residenties Iuris Ordinarius.

  • Stanąwszy przed Sąd Sławetny kańczudzki zwysz pomienionym Andrzeiem Mayowskim, a uznawszy nas to iest Małżonkę z Mikołaia Kaczora przez Barbarę córkę tegoż Mikołaia Kaczora a dziada naszego, Reinę żonę moią, niżej podpisuiemy się oboie z Małżonką moią przy Sławetnym Urzędzie Kańczudzkim.
  • Franciszek Andrzej Magierowicz m(anu)p(ro)p(ria) [ręką własną]
  • Regina z Sagowskiego Magierowiczowa +
  • Ja Barbara Sagowska, nieumieiąc pisać kładę znak Krzy(ża) Święt(ego). +
  • Ja Elżbieta z córki Barbary, a Mikołaia Kaczora Dziada naszego zrodzona, kładę znak Krzyża Świętego. +
  • Ja Woyciech Czerklewicz alias Gurak sta to musze z Dziadowizny zadosie y z Reginą małżonką moią od kupicielów wyżey pomienionych y potwierdzamy znakami K. S. + +

Przypisy[+]

Przypisy
1 Oznacza to, że treść tego dokumentu została wpisana do oficjalnych ksiąg miejskich – „susceptów”.
APP 56/133/0/4/46księga wójtowska
Comments (0)
Add Comment